Logo EFS

Szanowni Państwo,
Rozpoczęła się rekrutacja do nowych projektów, w ramach których oferujemy bezpłatne usługi m.in.:
psychologa, doradcy zawodowego, prawnika,
a także szkolenia zawodowe wraz ze stypendium szkoleniowym,
staże zawodowe oraz pomoc w znalezieniu zatrudnienia.

Serdecznie zapraszamy !
Jednocześnienie ze względu na Państwa bezpieczeństwo oraz pracowników,
Agencja Zatrudnienia Fundacji Fuga Mundi świadczy usługi
w godzinach od 7:00 do 16:00 w formie zdalnej i stacjonarnej.
Jesteśmy do Państwa dyspozycji pod nr tel.:
81 534-82-90 | 534-032-029 533-485-990
oraz pod adresami email:

praca@ffm.pl

Agencja Zatrudnienia Fundacji Fuga Mundi

Do pobrania formularz rejestracyjny do projektów

format .docx

format .pdf

1 procent
zobacz >>>





Granice "ja"

   Dlaczego niektórzy dorośli ludzie chętnie nawiązują bliskie relacje z innymi, lgną do innych ludzi, inni natomiast w kontaktach interpersonalnych przeważnie zachowują dystans, unikają nawet kontaktu wzrokowego. Odpowiedź na to pytanie można uzyskać odwołując się do teorii granic ?ja? oraz biorąc pod uwagę okres dzieciństwa. W dzieciństwie bowiem dokonuje się swoiste ?zaprogramowanie? osoby na dalsze życie, na okres dorosłości. Biorąc pod uwagę fakt, że każdy z nas przeszedł w dzieciństwie inny ?trening?, inaczej będzie reagował na bliskość ludzi. Dzieci, które były przytulane, całowane, i jeśli lubiły ten rodzaj kontaktu, w dorosłym życiu są często ludźmi ciepłymi, akceptują bliskość, nawiązują bliskie relacje z innymi ludźmi. Natomiast dzieci wychowywane w atmosferze chłodu emocjonalnego, bez kontaktu fizycznego, mogą te wzorce przenosić na swoje relacje z dorosłymi w późniejszym życiu. Swoim zachowaniem demonstrują dystans, unikają często kontaktu wzrokowego. Wyjaśnieniem tej sytuacji jest także odwołanie się do wspomnianej teorii granic ?ja?. Warto bliżej przybliżyć to zagadnienie.
   Granica jest to niewidzialna, symboliczna przestrzeń, swego rodzaju ?ogrodzenie? posiadane przez każdego człowieka. Człowiek sam wyznacza granice tej niewidzialnej ?przestrzeni?, niewidzialnego ciała, wyznacza odległość, na którą pozwala zbliżyć się innym do siebie. Granice ?ja? spełniają 3 funkcje:

  1. powstrzymują innych przed wchodzeniem w naszą przestrzeń i nadużywaniem nas
  2. powstrzymują nas przed wchodzeniem w przestrzeń innych i nadużywaniem ich,
  3. umożliwiają nam życie zgodne z poczuciem tego, "kim jesteśmy".

   System granic składa się z dwóch części: zewnętrznej i wewnętrznej. Wyznacza je sam człowiek. Granica zewnętrzna jest dystansem, jaki człowiek chce utrzymać wobec innych ludzi; jest odległością, na jaką pozwala zbliżyć się innym oraz jaką zajmuje wobec innych, np. odległość, jaką zajmuje człowiek stając przed kimś. Granica zewnętrzna powstrzymuje również przed naruszaniem integralności innych. Można ją rozpatrywać w aspekcie fizycznym i seksualnym ? reguluje ona wtedy odległość i dotyk w sferze fizycznej i seksualnej.
   Granica wewnętrzna chroni myśli człowieka, uczucia i zachowanie oraz utrzymuje ich integralność i adekwatność. Dzięki niej człowiek przyjmuje odpowiedzialność za to, co myśli, czuje i robi, bez obwiniania innych osób. Granica wewnętrzna zapobiega także braniu odpowiedzialności za myśli i zachowania innych osób, nie pozwala sterować i manipulować ludźmi wokół.
   Granicę zewnętrzną człowieka można sobie wyobrazić jako klosz w kształcie dzwonu. Jego ścianki odginają się do wewnątrz i na zewnątrz, kiedy osoba zwiększa lub zmniejsza dystans wobec kogoś. Granicę wewnętrzną natomiast można sobie wyobrazić jako kamizelkę kuloodporną z małymi drzwiczkami, które otwierają się tylko do środka. To, czy zostaną otwarte czy zamknięte zależy tylko od osoby.
   Granice zewnętrzne i wewnętrzne, jeśli są nienaruszone i elastyczne, pozwalają na nawiązywanie intymnych związków z ludźmi i przeżywanie bliskości. Zabezpieczają także przed nadużyciem fizycznym, seksualnym, emocjonalnym, intelektualnym czy duchowym. Prawidłowych granic człowiek musi się nauczyć.
   Uszkodzone granice występują u osób wychowujących się w rodzinach dysfunkcjonalnych. Objawiają się przybierając następujące formy:

  1. brak granic,
  2. granice uszkodzone,
  3. mury zamiast granic
  4. brak granic występujący na przemian z murami.
  1. Brak granic (brak ochrony) przejawia się trudnością z odmawianiem innym, z mówieniem ?nie?. Osoby pozbawione granic są narażone na to, że są nadużywane przez innych i same mogą nadużywać innych. Z jednej strony mogą wykazywać bezbronność, z drugiej natomiast nie dostrzegają prawa innych osób do posiadania granic.
  2. Uszkodzony system granic (częściowa ochrona) ? przejawia się w ten sposób, że osoba w pewnych sytuacjach potrafi sprzeciwić się, powiedzieć ?nie?, zabezpieczyć siebie, w innych sytuacjach natomiast nie jest w stanie stworzyć granic. U innych dostrzega granice tylko częściowo. W pewnych sytuacjach lub wobec niektórych osób staje się agresorem, wkracza w cudze życie i próbuje nim sterować, manipulować. Uszkodzone granice mogą sprawić, że osoba przyjmie na siebie odpowiedzialność za czyjeś uczucia, myśli, zachowania.
  3. System murów oznacza nienaruszoną granicę, pełną ochronę. Często jest wywołany przez złość lub lęk ? np. osoba odosabnia się od innych, tworzy wokół siebie swoiste ?pole lęku?, wysyła niewerbalne komunikaty, aby inni trzymali się od niej z daleka. Czyni to, aby mieć poczucie bezpieczeństwa, aby inni trzymali się od niej z daleka.
  4. Zmienność ? od muru do braku granic i odwrotnie ? występuje głównie wtedy, gdy osoba, która dotychczas kryła się za murem wychodzi zza niego. Okazuje się wtedy, że jest słaba i bezbronna, gdyż nie posiada granic. Sytuacja zranienia powoduje szybkie wycofanie za jakikolwiek mur dający zabezpieczenie, np. złość, lęk, milczenie, słowotok. Z jednej strony mur zapewnia osobie ochronę, z drugiej natomiast uniemożliwia wejście w sytuacją intymności z drugą osobą, zwiększa jeszcze izolację i samotność.

   Aby zbadać, jakie człowiek ma granice zewnętrzne, można zastosować następujące ćwiczenie: w kontakcie z drugą osobą, z rozmówcą, sprawdzamy, na jaką odległość dopuszczamy do siebie rozmówcę, na ile pozwalamy mu się zbliżyć do siebie. Ćwiczenie to pozwala zbadać, jakie są nasze osobiste granice w kontaktach z ludźmi. Dla każdego są one indywidualne.
   Granice osobiste mogą być różne nawet w przypadku tej samej osoby. Zależy to od sytuacji, np. człowiek inaczej zachowuje się w kontakcie z rodziną, inaczej w relacjach zawodowych, czy przyjacielskich. Człowiek posiada jednak pewien wzorzec, który sygnalizuje, do jakiego stopnia akceptuje bliskość innych. Powinien jednocześnie mieć na uwadze to, że inni ludzie również mają swoje granice, które należy respektować.

Monika Kieżum - Psycholog

Laboratorium ECDL


Polskie Towarzystwo Informatyczne

Agencja Zatrudnienia Fundacji Fuga Mundi

Nasza działalność została nagrodzona DYPLOMAMI

Dobre Praktyki
EFS 2008

Dobre Praktyki
PFRON 2006

Polityka prywatności | Mapa serwisu

© 2008 Fundacja Fuga Mundi, wszelkie prawa zastrzeżone

Data ostatniej modyfikacji: 15.09.2020r.
Stronę odwiedzono 19676604, aktualnie przegląda ją 9 osób.
FFM Projekt współfinansowany ze środków
Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych
PFRON