1 procent
zobacz >>>





O rehabilitacji społecznej osób niepełnosprawnych psychicznie, na przykładzie Środowiskowego Domu Samopomocy, działającego w ramach Lubelskiego Stowarzyszenia Ochrony Zdrowia Psychicznego

   Przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 1997r. Nr 123, poz.776, ze zmianami) stanowią między innymi, że rehabilitacja osób niepełnosprawnych oznacza zespół działań, w szczególności: organizacyjnych, leczniczych, psychologicznych, technicznych, szkoleniowych, edukacyjnych, psychologicznych i społecznych. Działania powyższe zmierzają do osiągnięcia, przy aktywnym uczestnictwie tych osób, możliwie najwyższego poziomu ich funkcjonowania, jakości życia i integracji społecznej. Rehabilitacja społeczna ma na celu umożliwienie osobom niepełnosprawnym uczestnictwa w życiu społecznym.
   Rehabilitacja społeczna realizowana jest przede wszystkim przez: wyrabianie zaradności osobistej i pobudzanie aktywności społecznej osoby niepełnosprawnej, wyrabianie umiejętności samodzielnego wypełniania ról społecznych, likwidację barier architektonicznych, urbanistycznych, transportowych, technicznych, w komunikowaniu się i dostępie do informacji, kształtowanie w społeczeństwie właściwych postaw i zachowań sprzyjających integracji z osobami niepełnosprawnymi.
   Zaś, art. 5 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994r. o ochronie zdrowia psychicznego (Dz. U. Z 1994r. Nr 111, poz. 535, ze zmianami) stanowi, że opieka zdrowotna nad osobami z zaburzeniami psychicznymi jest wykonywana w ramach podstawowej i specjalistycznej opieki zdrowotnej, zwłaszcza psychiatrycznej opieki zdrowotnej- w formie pomocy doraźnej ambulatoryjnej, dziennej, szpitalnej i środowiskowej oraz w domach pomocy społecznej.
   Od 15 lat działa Lubelskie Stowarzyszenie Ochrony Zdrowia Psychicznego w Lublinie, które powstało z inicjatywy lekarzy specjalistów w dziedzinie psychiatrii oraz rodzin osób chorych psychicznie.
   W ramach Stowarzyszenia działa Środowiskowy Dom Samopomocy, Ośrodek Wsparcia "Serce" , Centrum Interwencji Kryzysowej oraz Hostel. Środowiskowy Dom Samopomocy stanowi etap rehabilitacji poszpitalnej dla osób z zaburzeniami psychicznymi.
   Do korzystania ze środowiskowego wsparcia kwalifikują lekarze po zakończonej hospitalizacji w oddziale psychiatrycznym. Pobyt trwa z reguły 6 miesięcy i stanowi etap przejściowy w rehabilitacji leczniczej - poszpitalnej. Dzienny pobyt odbywa się od godziny 8 do 16 i przebiega zgodnie z założonym planem zajęć.
   Fachową pomoc i opiekę zapewniają lekarze specjaliści, psycholodzy oraz pedagodzy. Pobyt odbywa się zgodnie z ustalonym planem zajęć. Zajęcia mają charakter zarówno indywidualny i grupowy. W ramach Ośrodka działa grupa wsparcia dla rodzin chorych psychicznie, wraz ze świadczonym poradnictwem psychologicznym i psychiatrycznym. Formy zajęć to między innymi: trening kulinarny, psychodrama, terapia plastyczna, trening umiejętności społecznych, trening relaksacyjny, psychoedukacja i psychogimnastyka. Natomiast po godzinie 16 może przyjść każdy, kto odczuwa taką potrzebę. Nie wymagane jest tu skierowanie od lekarza specjalisty. Obecnie przebywa około 40 osób.
   Centrum Interwencji Kryzysowej, jak sama nazwa wskazuje, świadczy różnorodną i szeroką pomoc i interwencję w sytuacjach kryzysowych, nie tylko na rzecz chorych psychicznie i ich rodzin ale w każdym przypadku, gdzie interwencja jest wskazana i konieczna.
   Pomoc świadczona jest w formie konsultacji osobistych i telefonicznych nie tylko dla chorych psychicznie.
   Hostel jest tego rodzaju placówką, która zapewnia czasowy pobyt dla osób będących po długiej hospitalizacji i zagrożonych bezdomnością. Świadczona przez Hostel opieka, a tym samym zapewnienie przysłowiowego dachu nad głową, jest najbardziej skuteczną formą rehabilitacji społecznej.
   Niejednokrotnie jest tak, że ludzi z zaburzeniami psychicznymi po długiej hospitalizacji nie chce rodzina, w związku z czym nie mają się gdzie podziać. Odrzucenie, bezdomność, poczucie bycia niczyim i nikomu nie potrzebnym nie sprzyja procesowi rehabilitacji.
   Z komunikatów CBOS za 2005r. wynika że, wśród czynników szczególnie zagrażających zdrowiu psychicznemu badani najczęściej wymieniają: bezrobocie, biedę, kryzys rodzinny, nadużywanie alkoholu i narkotyków, a także, choć rzadziej, niepewność jutra.
   Poczucie zagrożenia, pozbawienie bezpieczeństwa bytowego nie sprzyja zdrowiu psychicznemu.
   W związku z powyższym, uzasadnione jest zatem powszechne przekonanie, że warunki życia w Polsce są szkodliwe dla zdrowia psychicznego i sprzyjają jego zaburzeniom.

Halina Dziurdzińska - specjalista ds. spraw rehabilitacji zawodowej,

Laboratorium ECDL


Polskie Towarzystwo Informatyczne

Agencja Zatrudnienia Fundacji Fuga Mundi

Nasza działalność została nagrodzona DYPLOMAMI

Dobre Praktyki
EFS 2008

Dobre Praktyki
PFRON 2006

Polityka prywatności | Mapa serwisu

© 2008 Fundacja Fuga Mundi, wszelkie prawa zastrzeżone

Data ostatniej modyfikacji: 05.12.2019r.
Stronę odwiedzono 18292863, aktualnie przegląda ją 9 osób.
FFM Projekt współfinansowany ze środków
Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych
PFRON