Logo EFS

Szanowni Państwo,
Rozpoczęła się rekrutacja do nowych projektów, w ramach których oferujemy bezpłatne usługi m.in.:
psychologa, doradcy zawodowego, prawnika,
a także szkolenia zawodowe wraz ze stypendium szkoleniowym,
staże zawodowe oraz pomoc w znalezieniu zatrudnienia.

Serdecznie zapraszamy !
Jednocześnienie ze względu na Państwa bezpieczeństwo oraz pracowników,
Agencja Zatrudnienia Fundacji Fuga Mundi świadczy usługi
w godzinach od 7:00 do 16:00 w formie zdalnej i stacjonarnej.
Jesteśmy do Państwa dyspozycji pod nr tel.:
81 534-82-90 | 534-032-029 533-485-990
oraz pod adresami email:

praca@ffm.pl

Agencja Zatrudnienia Fundacji Fuga Mundi

Do pobrania formularz rejestracyjny do projektów

format .docx

format .pdf

1 procent
zobacz >>>





Rozwój emocjonalny dziecka niesłyszącego.

   Rozwój emocjonalny ma ogromny wpływ na rozwój dziecka. Każde narodzone dziecko potrzebuje czułości, akceptacji, miłości ze strony matki.    Funkcjonowanie dziecka będzie zależało od tego jak rodzice podchodzą do swojego niepełnosprawnego dziecka.
   Rodzice słyszący dziecka niesłyszącego na wieść o niepełnosprawności dziecka doznają szoku emocjonalnego, bowiem nie są przygotowani na to, że ich dziecko nie będzie słyszało. Szok emocjonalny (wstrząs), to pierwsza faza adaptacji, gdy rodzice dowiadują się od specjalistów, że dziecko ma wadę słuchu.
   Kolejną fazą jest poczucie winy, lęk, gniew, niepokój, zaprzeczanie, frustracja, depresja. Takie uczucie przejawiają rodzice, gdy nie zdają sobie sprawy z niepełnosprawności dziecka. Różne przeżycia mogą mieć wpływ na różne postawy rodziców wobec dziecka:

   Ostatnia postawa akceptacji jest najwłaściwsza, gdy rodzice akceptują dziecko takim, jakim ono jest.
   Trzy pierwsze postawy są to postawy negatywne, mają ogromny wpływ na rozwój emocjonalny dziecka, a tym bardziej utrudniają komunikację z dzieckiem. Dziecko bowiem nie ma dostępu do pozytywnego stosunku emocjonalnego rodziców, ani do akceptacji rodziców. Dochodzi do niepowodzenia w interakcji między matką a dzieckiem niesłyszącym. Stosunek miedzy ojcem i rodzeństwem, a dzieckiem niesłyszącym ma też wpływ na prawidłowy rozwój emocjonalny dziecka w rodzinie. Aby przebiegał prawidłowo potrzebna jest komunikacja niewerbalna i wizualna. Nie każdy rodzic chce nauczyć się języka migowego, bowiem obawia się, że dziecko nie nauczy się mówić. Rodzice usiłują utożsamić swoje dziecko z normalnym dzieckiem słyszącym, próbują nie dopuścić, aby ich dziecko migało i wierzą, że dziecko będzie normalnie mówiło. Sięganie po porady różnych specjalistów (pediatrzy, pedagodzy, psycholodzy, logopedzi) może mieć istotne konsekwencje, ponieważ każdy specjalista ma różne podejście do uszkodzenia słuchu.
   Jeśli rodzice zmuszają dziecko do nauki języka mówionego, świadczy to o braku akceptacji dziecka niesłyszącego. Rodzice nie troszczą się o jakość życia dziecka niesłyszącego, ale o siebie. Chcą mieć dziecko takie, o jakim marzyli - mają scenariusz dla swojego dziecka, mają plany dla dziecka na przyszłość. Takie dziecko przeżywa cierpienie psychiczne, nie rozumiejąc mowy szybko się frustruje, buntuje, krzyczy, płacze. Odbija się to w postaci zaburzeń zachowania dziecka np. dziecko jest nadpobudliwe. Brak kontaktu interpersonalnego może doprowadzić do blokady wewnętrznej i psychicznej oraz może wywołać u dziecka niesłyszącego silne negatywne przeżycia emocjonalne (zagrożenie, stres, brak poczucia bezpieczeństwa). Dlatego warto nauczyć dziecko języka migowego, jako pierwszego podstawowego sposobu komunikacji, aby zapobiec zaburzeniom rozwoju emocjonalnego.
   Ostatnia faza jest to przystosowanie do sytuacji dziecka. Ta faza przechodzi, gdy wszystkie wcześniejsze etapy są pogodzone przez rodziców. Rodzic wie, już jak ma z dzieckiem postępować, ale nie zawsze są one skuteczne. W tej fazie rodzice w dalszym ciągu poszukują metody leczenia dziecka to świadczy o tym, że chcą dobra dla dziecka, ale z drugiej strony dziecko ucierpi na ciągłe badania. Nic lepszego i nic gorszego jak nauczenie rodziców komunikacji z dzieckiem.
   Jeśli chodzi o rodziców niesłyszących przeważnie nie przeżywają oni takiego stanu jak rodzice słyszący. Narodzenie dziecka niesłyszącego rodzice niesłyszący przeżywają tak jak rodzice słyszący przeżywają narodzenie dziecka pełnosprawnego. Rodzice niesłyszący wiedzą jak mają postępować z dzieckiem, choć nie zawsze; czasem potrzebują porady od specjalistów. Rodzice niesłyszący komunikują się z dzieckiem już od pierwszego dnia jego życia, rozmawiają z dzieckiem w języku migowym. Język migowy dla dziecka jest językiem prymarnym (macierzystym).    Rodzice niesłyszący inaczej spostrzegają uszkodzenie słuchu niż rodzice słyszący. Nie jest to dla nich tragedią ani przeszkodą, bo wiedzą jak mają z dzieckiem postępować.
   Są tacy rodzice niesłyszący, którzy oczekują na narodziny dziecka słyszącego i przeżywają swój kryzys emocjonalny. Chcą, żeby ich dziecko było wsparciem społecznym między niesłyszącymi a słyszącymi (chcą, żeby w przyszłości dziecko pomagało im w różnych sytuacjach problemowych, było wsparciem). Jeśli chodzi o przeżycia emocjonalne, to rodzice niesłyszący szybciej akceptują dziecko niż rodzice słyszący. Wiedzą bowiem, w jakiej sytuacji są i wiedzą jak mają postępować z dzieckiem niesłyszącym - są przystosowani do sytuacji.
   Są i tacy rodzice, którzy chcą, aby ich dziecko urodziło się niesłyszące, bo tak postrzegają zjawisko uszkodzenia słuchu. Są tego świadomi, że urodzenie dziecka niesłyszącego jest uwarunkowane genetycznie i są mniej narażeni na różne przykre sytuacje.
   Lepiej uczynić dziecko szczęśliwym, niż narażać na konsekwencje negatywne, na brak więzi emocjonalnej między dzieckiem a rodzicem; negatywne uczucia, frustracja rodziców odbijają się na psychice jak i na rozwoju dziecka; a to jest niepotrzebne. Dlatego ważna jest wczesna komunikacja (język migowy) z dzieckiem dla jego rozwoju emocjonalnego.

Ewa Dragan - Tłumacz Języka Migowego

Laboratorium ECDL


Polskie Towarzystwo Informatyczne

Agencja Zatrudnienia Fundacji Fuga Mundi

Nasza działalność została nagrodzona DYPLOMAMI

Dobre Praktyki
EFS 2008

Dobre Praktyki
PFRON 2006

Polityka prywatności | Mapa serwisu

© 2008 Fundacja Fuga Mundi, wszelkie prawa zastrzeżone

Data ostatniej modyfikacji: 15.09.2020r.
Stronę odwiedzono 19721579, aktualnie przegląda ją 7 osób.
FFM Projekt współfinansowany ze środków
Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych
PFRON