Logo EFS

Szanowni Państwo,
Rozpoczęła się rekrutacja do nowych projektów, w ramach których oferujemy bezpłatne usługi m.in.:
psychologa, doradcy zawodowego, prawnika,
a także szkolenia zawodowe wraz ze stypendium szkoleniowym,
staże zawodowe oraz pomoc w znalezieniu zatrudnienia.

Do pobrania formularz rejestracyjny do projektów

format .docx

format .pdf

Szanowni Państwo,

W dniach od 30.10.2020 do 02.11.2020 włącznie
Agencja Zatrudnienia Fundacji Fuga Mundi będzie zamknięta.
Jednocześnie będziemy w tych dniach do Państwa dyspozycji pod adresem poczty elektronicznej praca@ffm.pl


Zespół Agencji Zatrudnienia Fundacji Fuga Mundi



1 procent
zobacz >>>





Rozwój potrzeby sensu życia.

   Kształtująca się w okresie dorastania potrzeba sensu życia, ma nie zwykłe znaczenie regulacyjne dla zachowania jednostki. Jest ona zbliżona do potrzeby samoakceptacji i motywuje jednostkę do wchodzenia w relacje społecznego współdziałania. Dojrzałość w zakresie rozwoju moralnego, która wyraża się w autonomicznym działaniu jest podstawą potrzeby sensu życia. Okres późnej adolescencji to czas, kiedy jednostka funkcjonuje na postkonwencjonalnym poziomie rozwoju moralnego raczej w sferze deklarowanych ocen moralnych aniżeli faktycznie w zachowaniu. To oznacza, że choć potrzeba autonomii jest bardzo silna u młodych, to jednak nie jest ona w pełni realizowana. Z jednej strony otoczenie tłumi ją, z drugiej natomiast strony dorastającym brak często faktycznych możliwości do realizacji swoich pragnień, tym bardziej, że czas późnej adolescencji nie jest okresem zupełnej integracji i precyzji dążeń czy celów (za: Oleszkowicz, 1995, s.63-68).
   Obuchowski zauważa, że jednostka zanim osiągnie psychiczną autonomię musi przejść przez dwie fazy w rozwoju potrzeby sensu życia, które odpowiadają kolejnym stopniom uzyskiwanej autonomii. Faza identyfikacji przypada na wczesny okres adolescencji, natomiast na jej późniejszy okres przypada faza kosmiczna. Sens życia ujmowany jest tu raczej nierealistycznie i zbyt ogólnikowo, można powiedzieć, że jednostka tworzy w tym okresie mgliste i "kosmiczne" koncepcje swojego życia. Charakterystyczny dla tego okresu jest negatywizm młodzieży, krytyka świata dorosłych, ustanowionych norm i funkcjonujących obyczajów. Opis ten odpowiada kryzysowi tożsamości w koncepcji Eriksona. Dopiero wykraczająca poza okres dorastania faza realizacji odnosi się do osiągnięcia przez jednostkę dojrzałości psychicznej, wyrażającej się konkretyzacji i utrwalaniu sposobów zaspakajania potrzeby sensu życia ( za: Obuchowska, 1982, s.144-150, 176-177; Obuchowska, 2002, s.188-189).

Źródła:
Obuchowska I. (1982). Psychologiczne aspekty dojrzewania. W: Jaczewski A., Woynarowska B. (red.). Dojrzewanie. Warszawa: Wydaw. Szkolne i Pedagog.
Obuchowska I. (2002). Adolescencja. W: B. Harwas-Napierała, J. Trempała (red.). Psychologia rozwoju człowieka. T.2. Warszawa: PWN.
Oleszkowicz A.(1995). Kryzys młodzieńczy - istota i przebieg. Prace Psychologiczne XLI. Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego

Agnieszka Chmielewska - Psycholog

Laboratorium ECDL


Polskie Towarzystwo Informatyczne

Agencja Zatrudnienia Fundacji Fuga Mundi

Nasza działalność została nagrodzona DYPLOMAMI

Dobre Praktyki
EFS 2008

Dobre Praktyki
PFRON 2006

Polityka prywatności | Mapa serwisu

© 2008 Fundacja Fuga Mundi, wszelkie prawa zastrzeżone

Data ostatniej modyfikacji: 29.10.2020r.
Stronę odwiedzono 19868910, aktualnie przegląda ją 6 osób.
FFM Projekt współfinansowany ze środków
Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych
PFRON