Logo EFS

Szanowni Państwo,
Rozpoczęła się rekrutacja do nowych projektów, w ramach których oferujemy bezpłatne usługi m.in.:
psychologa, doradcy zawodowego, prawnika,
a także szkolenia zawodowe wraz ze stypendium szkoleniowym,
staże zawodowe oraz pomoc w znalezieniu zatrudnienia.

Serdecznie zapraszamy !
Jednocześnie ze względu na Państwa bezpieczeństwo oraz pracowników,
Agencja Zatrudnienia Fundacji Fuga Mundi świadczy usługi
w godzinach od 7:00 do 16:00 w formie zdalnej i stacjonarnej.
Jesteśmy do Państwa dyspozycji pod nr tel.:
81 534-82-90 | 534-032-029 533-485-990
oraz pod adresami email:

praca@ffm.pl

Agencja Zatrudnienia Fundacji Fuga Mundi

Do pobrania formularz rejestracyjny do projektów

format .docx

format .pdf

1 procent
zobacz >>>





Wypalenie zawodowe.

   Wypalenie zawodowe jest jedną z wielu możliwych reakcji organizmu na długotrwały stres związany z pracą w zawodach, których wspólną cechą jest ciągły kontakt z ludźmi i zaangażowanie emocjonalne w ich problemy. Zawody takie wykonują m.in.: pielęgniarki, pracownicy socjalni, opiekunki środowiskowe, lekarze, nauczyciele, psycholodzy, pedagodzy, terapeuci, prawnicy, kuratorzy sądowi, księża i osoby zajmujące się szeroko rozumianą pomocą drugiemu człowiekowi.
   Według Christiny Maslach wypalenie zawodowe składa się z trzech elementów:

  1. Wyczerpanie emocjonalne objawia się zniechęceniem do pracy, coraz mniejszym zaangażowaniem w sprawy zawodowe, obniżoną aktywnością, pesymizmem, napięciem, drażliwością, chronicznym zmęczeniem, bólami głowy, trudnościami z zasypianiem lub ze wstawaniem rano, częstymi przeziębieniami, pojawieniem się negatywnych emocji (złości, przygnębienia, beznadziei, itp..)
  2. Depersonalizacja związana jest z obojętnością i dystansowaniem się wobec problemów klienta, powierzchownością, skróceniem czasu i sformalizowaniem kontaktów, obwinianiem klientów za niepowodzenia w pracy. Depersonalizacja jest próbą zwiększenia psychicznego dystansu wobec osoby, z którą się pracuje. Zaczyna się traktować klienta jak "przypadek", np. lekarze postrzegają człowieka jako jednostkę chorobową. Symboliczne odebranie klientowi człowieczeństwa pozwala na mniejsze zaangażowanie się w relacje z drugim człowiekiem. Może, więc być świadomą lub nieuświadomioną formą ochrony siebie przed dalszym eksploatowaniem poważnie uszczuplonych już zasobów emocjonalnych.
  3. Obniżone poczucie dokonań osobistych jest tendencją do widzenia swojej pracy w negatywnym świetle. Pracownik odczuwa brak satysfakcji z pracy, ma trudności z podejmowaniem decyzji, mniej angażuje się w realizację zadań zawodowych, co obniża jego produktywność, nie wierzy w swoją osobistą i zawodową skuteczność. Z tego powodu jego praca coraz częściej oceniana jest negatywnie, sam również nie jest zadowolony z jej efektów, zaczyna postrzegać siebie jako osobę niekompetentną, bez wiedzy, umiejętności, nie radzi sobie z trudnymi sytuacjami w pracy, z przerażeniem myśli o kolejnym dniu, w którym musi udać się do pracy.

   Proces wypalenia zawodowego może przebiegać w pięciu etapach:

  1. Miesiąc miodowy - okres zauroczenia pracą oraz czerpania pełnej satysfakcji z osiągnięć zawodowych. Pracownik jest pełen energii, optymizmu i entuzjazmu, można powiedzieć, że patrzy na pracę przez różowe okulary.
  2. Przebudzenie - czas, w którym osoba zauważa, że dotychczasowa ocena pracy jest nierealistyczna, zaczyna pracować coraz więcej i desperacko stara się, by ten idealistyczny obraz nie uległ zburzeniu.
  3. Szorstkość - pracownik wkłada coraz więcej wysiłku w realizację zadań, pojawiają się kłopoty w kontaktach interpersonalnych zarówno z kolegami w pracy, jak i z klientami.
  4. Wypalenie pełnoobjawowe - rozwija się pełne wyczerpanie fizyczne i psychiczne, pojawiają się negatywne objawy psychosomatyczne, stany depresyjne, poczucie pustki i samotności, chęć ucieczki z pracy oraz wyzwolenia się.
  5. Odradzanie się - to okres leczenia "ran" powstałych w wyniku wypalenia zawodowego.

   Jak w takim razie zapobiegać temu zjawisku? Przede wszystkim należy uświadomić sobie fakt, że to my sami się wypalamy, nie możemy obarczyć odpowiedzialnością za wypalenie: środowiska pracy, współpracowników czy klientów. To nie fakty, czy zdarzenia denerwują nas, ale sposób, w jaki postrzegamy oraz reagujemy na te zjawiska.
   Kolejnym elementem, który mocno przyczynia się do wypalenia zawodowego jest nadmierne przywiązanie do wyniku. Jest to szczególnie widoczne w zawodach lekarzy, psychologów, terapeutów. Branie pełnej odpowiedzialności za zmianę życia klienta jest po prostu nierealistyczne.    Lekarz nie może czynić się Bogiem, który uzdrawia życie pacjenta. Uświadomienie sobie własnych ograniczeń oraz dbanie o potrzeby klienta, ale bez przywiązania do rezultatu chroni przed wypaleniem zawodowym.

Źródło: E. Bilska, "Jak Feniks z popiołów, czyli syndrom wypalenia zawodowego"
Niebieska Linia, nr 4 / 2004

 

Justyna Grabek - Kozera - Rejestrator w Agencji Zatrudnienia

Laboratorium ECDL


Polskie Towarzystwo Informatyczne

Agencja Zatrudnienia Fundacji Fuga Mundi

Nasza działalność została nagrodzona DYPLOMAMI

Dobre Praktyki
EFS 2008

Dobre Praktyki
PFRON 2006

Polityka prywatności | Mapa serwisu

© 2008 Fundacja Fuga Mundi, wszelkie prawa zastrzeżone

Data ostatniej modyfikacji: 22.10.2020r.
Stronę odwiedzono 19846710, aktualnie przegląda ją 6 osób.
FFM Projekt współfinansowany ze środków
Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych
PFRON