1 procent
zobacz >>>





Reakcja na utratę pracy

   Utrata pracy zwykle wiąże się z licznymi negatywnymi przeżyciami. W przypadku poszczególnych osób, które znalazły się w sytuacji straty pracy możemy mieć doczynienia z różnymi typami problemów lub różnymi syndromami reakcji. Choć nie istnieje jednakowy dla wszystkich syndrom bezrobocia jednak możliwe jest sformułowanie pewnych podobieństw problemów oraz reakcji, mogących wystąpić potencjalnie u różnych osób bezrobotnych. Poniższy schemat przedstawia reakcję osoby na utratę pracy.

   Reakcja emocjonalna związana ze znalezieniem się w sytuacji bezrobocia zmienia się wraz z upływem czasu. Wyraża się to poprzez zmianę doświadczanych emocji i poziomu aktywności osoby. Reakcje poprzedzające zwolnienie zwykle cechują się odczuwaniem niepokoju, obawy, rezygnacji i poddania się. Samo zwolnienie jest przeważnie szokiem dla osoby, pojawia się tu mieszanka przeróżnych czasem sprzecznych emocji.    Z jednej strony pojawia się poczucie pokrzywdzenia, strach i zmartwienie, często też gniew i nienawiść, a nawet furia i chęć zemszczenia się. Z drugiej strony osoba może odczuwać pewną ulgę, szczególnie wtedy, gdy zakład pracy nie zaspakajał potrzeb pracownika oraz gdy istniały nierozwiązane sytuacje konfliktowe między współpracownikami czy kierownictwem. Wówczas osoba może nawet być zadowolona z powodu uwolnienia się od miejsca, w którym nie czuła się dobrze.
   Jednak przedłużający się stan pozostawania bez pracy może powodować pojawienie się stanu otępienia i apatii. Znaczące pogorszenie następuje, gdy sytuacja materialna i bytowa staje się coraz cięższa oraz gdy poszukiwanie pracy nie przynosi efektów. Osoba zaczyna odczuwać poczucie beznadziejności. Początkowo może się to przejawiać atakami lęku przed przyszłością, powodując stany depresyjne. Nasilający się taki stan może być przyczyną myśli samobójczych, a nawet prób samobójczych. Jest to najbardziej krytyczny okres braku pracy. Z czasem osoba bezrobotna oswaja się z sytuacją pozostawania bez pracy i przyzwyczaja się do takiego stanu, staje się spokojna i przystosowuje się do nowych okoliczności. W tym okresie możliwe jest odzyskanie zdolności do działania, skutkujące aktywnym poszukiwaniem pracy, w trakcie, którego osoba bezrobotna zachowuje optymizm i nie rezygnuje mimo trudności i porażek. Możliwe jest dalsze oscylowanie nastrojów i aktywności - między nadzieją a jej brakiem, działaniem a biernością w zależności od bieżącej sytuacji danej osoby. Jednak intensywność tych wahań jest stosunkowo słaba w porównaniu z siłą przeżyć we wcześniejszych fazach.

Źródło:
1. K. Górniak, A. Kalbarczyk, Warsztaty pracy doradcy zawodowego - postępowanie w sytuacjach trudnych i konfliktowych, Zeszyt informacyjno - metodyczny doradcy zawodowego, nr 32, Warszawa 2005.
2. Materiały ze szkolenia "Nowy doradca zawodowy”"Małopolski Ośrodek Szkoleniowy, Nowy Targ 2005.

Justyna Grabek - Kozera - Rejestrator w Agencji Zatrudnienia

Laboratorium ECDL


Polskie Towarzystwo Informatyczne

Agencja Zatrudnienia Fundacji Fuga Mundi

Nasza działalność została nagrodzona DYPLOMAMI

Dobre Praktyki
EFS 2008

Dobre Praktyki
PFRON 2006

Polityka prywatności | Mapa serwisu

© 2008 Fundacja Fuga Mundi, wszelkie prawa zastrzeżone

Data ostatniej modyfikacji: 12.02.2020r.
Stronę odwiedzono 18624295, aktualnie przegląda ją 8 osób.
FFM Projekt współfinansowany ze środków
Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych
PFRON