1 procent
zobacz >>>





Konflikty społeczne w zespole

   Na funkcjonowanie każdej grupy społecznej, pracowniczej składają się różne procesy społeczne, m.in. przystosowanie, rywalizacja, konflikty społeczne, współdziałanie. Dotyczą one wspólnej realizacji działań oraz związanych z tym stosunków między poszczególnymi osobami w zespole. W sytuacji pracy każdy z tych procesów zmierza do osiągnięcia innego celu. W procesie rywalizacji (współzawodnictwa) celem jest osiągnięcie jakiegoś działania w oparciu o współubieganie się. W procesie konfliktu społecznego celem i istotą podejmowanych działań jest wzajemne przeszkadzanie sobie. Celem natomiast współdziałania jest wzajemne pomaganie w dążeniu do osiągnięcia celu.
   Poniżej bardziej szczegółowo zostanie przedstawiona problematyka konfliktu: jego istota oraz przyczyny. Konflikt od łac. confligo oznacza zderzenie, walkę. Konflikt można rozpatrywać w kontekście konfliktu psychicznego (osobowego) oraz społecznego.

   Aby rozpoznać konflikt w miejscu pracy musi zaistnieć sytuacja różnicy, co do wypowiadanych opinii, poglądów i postaw, wzajemnie zwalczanych przez różne osoby.
   W sytuacji zwalczania w sposób kulturalny, taktowny, nawet życzliwy konflikt przybiera formę nieantagonistycznego. Jest wtedy bardzo cenny, gdyż dotyczy zwalczania poglądów i postaw niesłusznych, błędnych; przybiera formę szlachetnej walki występującej m.in.
w sporcie.
   W sytuacji, gdy wzajemne zwalczanie się przybiera postać szkodzącą dla partnerów konflikt można nazwać antagonistycznym. Zwalczające się strony posługują się zazwyczaj agresją słowną (np. stosując wypowiedzi napastliwe czy poniżające) lub czynną.
   Najczęstszymi obiektami sporu w konfliktach społecznych na terenie zakładów pracy są:

Przyczyny występujących w zespołach pracowniczych konfliktów społecznych to najczęściej:

   Sprzeczności i różnice występujące w zespołach pracowniczych nie muszą w efekcie prowadzić do konfliktów. Czynnikiem aktywizującym i inicjującym konflikty są cechy psychiczne ludzi, tj. nawyki myślowe (sztywność myślenia), nawyki motoryczne, cechy temperamentu (niezrównoważenie emocjonalne), cechy osobowości (egoizm, uprzedzenia, kompleksy, urazy, wygórowane ambicje). Wpływ na występowanie konfliktów mają też czynniki związane z fizycznym środowiskiem pracy, tj. ciasne pomieszczenia, zła organizacja pracy, brak narzędzi do pracy.
   Najlepszym sposobem na rozwiązywanie konfliktów społecznych w zespołach pracowniczych jest propagowanie i wcielanie w życie zasad współdziałania. W sytuacji pracy rozwiązywanie konfliktów stanowi swoistą sztukę życia oraz wymaga dużego doświadczenia. Konflikty występujące w zespole powinien rozwiązywać bezpośredni zwierzchnik osób skłóconych posiadający przygotowanie psychopedagogiczne oraz wysoko rozwinięte kompetencje interpersonalne.

Literatura:
Czarniawski H. (1999), Psychologia pracy, Kielce: Wszechnica Świętokrzyska.

 

Monika Kieżun - Psycholog

Laboratorium ECDL


Polskie Towarzystwo Informatyczne

Agencja Zatrudnienia Fundacji Fuga Mundi

Nasza działalność została nagrodzona DYPLOMAMI

Dobre Praktyki
EFS 2008

Dobre Praktyki
PFRON 2006

Polityka prywatności | Mapa serwisu

© 2008 Fundacja Fuga Mundi, wszelkie prawa zastrzeżone

Data ostatniej modyfikacji: 12.02.2020r.
Stronę odwiedzono 18624072, aktualnie przegląda ją 5 osób.
FFM Projekt współfinansowany ze środków
Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych
PFRON