1 procent
zobacz >>>





"Strach przed pracą"

   Jak wynika z przygotowywanego przez rząd corocznego Raportu dotyczącego realizacji "Karty Praw Osób Niepełnosprawnych" - w 2004 roku zaledwie 16,2 % osób niepełnosprawnych pracowało lub aktywnie poszukiwało pracy. Było to o 2,3 % mniej niż w 2002r. i o 0,3 % mniej niż w 2003r.To trzykrotnie mniej niż w krajach UE, gdzie średnio 40-50% osób niepełnosprawnych jest aktywnych zawodowo.
   Sytuacja osób niepełnosprawnych na rynku pracy pogarsza się w ostatnich latach praktycznie we wszystkich obszarach gospodarki, w tym również w zakładach pracy chronionej. Choć firmy posiadające status ZPCH uważa się za szczególnie hojnie obdarowywane wieloma przywilejami, również one ograniczały zatrudnianie osób niepełnosprawnych.
   Wg stanu na 31 grudnia 2004r. ZPCH zatrudniały prawie 190 tys. osób niepełnosprawnych na ponad 178 tys. etatów. W ciągu roku zatem - od 31 grudnia 2003r. - liczba tam pracujących niepełnosprawnych spadła o 19 tys., a o 16 tys. ograniczono liczbę zajmowanych przez nich etatów. Dlaczego jest tak źle?
   Pytając o przyczyny takiej sytuacji, w odpowiedzi często się słyszy o różnego rodzaju barierach:

  1. prawnych ( w ciągu 8 lat przepisy zmieniły się przepisy 42 razy,
  2. finansowych ( za mało pieniędzy),
  3. informacyjnych ( kto wie o istniejących możliwościach?, kto zna przepisy?, kto zna urzędy, w których załatwia się takie sprawy?),
  4. mentalnych (czy niepełnosprawny może być dobrym pracownikiem?).

   Inne bariery to strach, lęk zwykłych pracodawców przed firmami zatrudniającymi niepełnosprawnych, zwłaszcza tych, które mają statusy ZPCH, nieuczciwa konkurencja, wykorzystywanie przywilejów itp.
   Dziwnie zmienni w nastrojach i postawach są najbliżsi osób niepełnosprawnych, a zwłaszcza rodzice. Najpierw podejmują wiele trudu, aby znaleźć dla swych bliskich niepełnosprawnych jakieś sensowne zajęcie, najlepiej jakąś spokojną pracę w przyjaznym otoczeniu. Kiedy jednak pojawia się realna szansa zatrudnienia- jakby zdziwieni, a nawet przestraszeni własnym sukcesem- wynajdują liczne powody uniemożliwiające podjęcie pracy: bo jakże ten słaby, bezbronny, wrażliwy miałby tak po prostu... wyjść z domu i przez wiele godzin tyrać u obcych ludzi...? Czasami oprócz troski o niepełnosprawnego krewniaka pojawia się lęk, że podjęcie pracy automatycznie będzie wiązało się z utratą reny. Niepełnosprawni też nie szukają pracy, mówiąc o bezsensie poszukiwań, o trudzie i wysiłku, o utracie renty.
   W ramach Programu "Wrocław bez barier" prowadzone były badania na temat sytuacji i potrzeb osób niepełnosprawnych. Jedno z pytań zamieszczonych w ankiecie brzmiało:, "Czego obecnie brakuje niepełnosprawnym we Wrocławiu?" Odpowiedzi osób sprawnych i niepełnosprawnych znacząco się od siebie różniły.
   Pierwsi uważali, że niepełnosprawnym najbardziej potrzeba spokoju, zrozumienia i życzliwości (28 % wskazań), kontaktów z ludźmi (23 %), likwidacji barier architektonicznych (17 %).
   Natomiast sami niepełnosprawni stwierdzili, że najbardziej potrzeba im... pieniędzy (52 %wskazań), oraz zdrowia (15 %).
   Jednocześnie zaledwie 6 % badanych niepełnosprawnych (a 11 % sprawnych) wskazało, że najbardziej brakuje niepełnosprawnym pracy.
   Dziś pod względem poziomu aktywności zawodowej Polska jest na szarym końcu Europy:
   Zaledwie ok. 52% ogółu mieszkańców naszego kraju w wieku 15- 65 lat utrzymuje się z pracy lub jej aktywnie poszukuje: średnia poszerzonej UE wynosi prawie 64 proc., zaś Dania, Szwecja, Holandia i Wielka Brytania przekroczyła granicę 70%.
   W Polsce ów wskaźnik w oczywisty sposób mocno obniża mała aktywność zawodowa osób niepełnosprawnych. Jeżeli ludzie nie pracują - żyją zazwyczaj dość skromnie czy wręcz biednie, a zarazem potrzebują innych, niezarobkowych źródeł utrzymania ( rent, zasiłków). Równocześnie "nie dokładają się"do wspólnych kosztów funkcjonowania państwa i społeczeństwa ( nie płacą podatków ani składek - na ubezpieczenie zdrowotne czy rentowe.
   Zmiana obecnej sytuacji wymaga nie tylko nowego prawa czy dodatkowych funduszy, lecz przede wszystkim zmiany myślenia i pokonania strachu przed pracą...!
   Artykuł sporządzono na podstawie tekstu Sławomira Piechoty "Strach przed pracą", opublikowanego w magazynie INTEGRACJA numer: 1/2006.

Halina Dziurdzińska - specjalista ds. spraw rehabilitacji zawodowej, 08.06.2006r.

Laboratorium ECDL


Polskie Towarzystwo Informatyczne

Agencja Zatrudnienia Fundacji Fuga Mundi

Nasza działalność została nagrodzona DYPLOMAMI

Dobre Praktyki
EFS 2008

Dobre Praktyki
PFRON 2006

Polityka prywatności | Mapa serwisu

© 2008 Fundacja Fuga Mundi, wszelkie prawa zastrzeżone

Data ostatniej modyfikacji: 11.09.2019r.
Stronę odwiedzono 17964947, aktualnie przegląda ją 5 osób.
FFM Projekt współfinansowany ze środków
Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych
PFRON