1 procent
zobacz >>>





Młody niepełnosprawny w szkole.

   Młodzi niepełnosprawni, którzy pragną podjąć aktywność zawodową napotykają różne przeszkody. Za główną z nich uznaje się to, że młodzi ludzie są przygotowani głównie do prac fizycznych, a specjalności wyuczone w szkole często nie są dopasowane do lokalnego rynku pracy. Rola rynku pracy dla osób niepełnosprawnych jest o wiele większa niż dla innych grup młodzieżowych, ze względu na mniejszą mobilność i większą zależność od pomocy rodziny, czy przyjaciół. System kształcenia takich osób ma swoje słabe punkty i niedoskonałości. Warto zwrócić uwagę na trzy z nich:

  1. Odpowiednio wczesna diagnoza i ustalenie ścieżki przygotowania zawodowego dla osoby niepełnosprawnej - bardzo ważne jest to, by już we wczesnym okresie móc zdiagnozować potrzeby dziecka i uruchomić doradztwo zawodowe na każdym szczeblu edukacji, gdyż tylko wtedy dziecko będzie miało szansę znalezienia spełnienia w zawodzie, który będzie mu dawał satysfakcję a także takim, na który znajdzie się zapotrzebowanie na rynku pracy
  2. Uzyskanie ciągłości między szkołą a pierwszą pracą - jednym z najtrudniejszych momentów na ścieżce edukacyjno-zawodowej jest chwila, gdy młody człowiek kończy, lub przerywa naukę. Droga aktywizacji wielu osób niepełnosprawnych zatrzymuje się na tym poziomie. Brak zatrudnienia, czy jakiegokolwiek zajęcia, a co się z tym wiąże, brak kontaktu z opiekunami, nauczycielami, czy kolegami może się przyczyniać do izolacji od otoczenia, zamknięcia się w domu i utraty odwagi i chęci do tego, by móc coś ze swoim życiem robić, by móc rozwijać swoje talenty. Przebywanie dłuższy czas na rencie może powodować utratę chęci do dalszej edukacji, czy rozwoju zawodowego
  3. Przygotowanie podstaw do ewentualnego przekwalifikowania zawodowego

   Warto jest zwrócić uwagę także na to, że miejsce zamieszkania bardzo wpływa na dostęp do szkolnictwa specjalistycznego, ogólnego, a szczególnie do szkół ponadpodstawowych. Nie można także pomijać czynnika finansowego, gdyż status finansowy rodziny ma także znaczący wpływ na to, czy dziecko będzie w stanie kontynuować edukację, szczególnie na szczeblu szkolnictwa wyższego.
   Bardzo ważną rolę w kształtowaniu postaw wobec nauki i pracy odgrywa rodzina osoby niepełnosprawnej. Często edukacja dzieci niepełnosprawnych, zwłaszcza po zakończeniu szkoły średniej, zależy od determinacji ich rodziców, którzy biorą na siebie obowiązek przywożenia i odwożenia dziecka ze szkoły, a czasem nawet uczestnictwa w zajęciach, czy wykonywania notatek na wykładach.
   Młodzi niepełnosprawni mają do pokonania wiele trudności i barier. Decyzja odnośnie tego, czy kontynuować naukę, czy podjąć pracę wiąże się z wieloma różnymi czynnikami i nie jest tak prosta. Trzeba jednak podkreślić, że są też tacy młodzi ludzie, którzy nie zważając na swoją niepełnosprawność, biorą aktywny udział w życiu szkolnym, czy zawodowym, pełnią odpowiedzialne funkcje i sprawują stanowiska wymagające od nich zaangażowania i kreatywności. Także na uczelniach wyższych spotkać można wiele osób, które mimo różnych przeszkód kontynuują naukę i choć wymaga to od nich nie lada wysiłku, często osiągają najwyższe wyniki.


Bibliografia: Młodzi niepełnosprawni, aktywizacja zawodowa i nietypowe formy zatrudnienia, pod red. E. Giermanowskiej, Warszawa 2007

 

Magdalena Mazur - specjalista do spraw rozwoju zawodowego

Laboratorium ECDL


Polskie Towarzystwo Informatyczne

Agencja Zatrudnienia Fundacji Fuga Mundi

Nasza działalność została nagrodzona DYPLOMAMI

Dobre Praktyki
EFS 2008

Dobre Praktyki
PFRON 2006

Polityka prywatności | Mapa serwisu

© 2008 Fundacja Fuga Mundi, wszelkie prawa zastrzeżone

Data ostatniej modyfikacji: 15.11.2019r.
Stronę odwiedzono 18220980, aktualnie przegląda ją 9 osób.
FFM Projekt współfinansowany ze środków
Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych
PFRON