1 procent
zobacz >>>





Koncepcja zdrowia psychicznego w ujęciu Antonowskiego.

   Zagadnienie zdrowia i równowagi psychicznej zawsze było ważne dla określenia zdolności radzenia sobie w życiu i pełnienia ról społecznych. Jedną z koncepcji opisujących to zagadnienie jest historyczne, ale wciąż aktualne spojrzenie Barona Antonowskiego.
   Aaron Antonowski (1923-1994) był badaczem zagadnienia stresu i sposobów radzenia sobie z nim. W określaniu tego, co jest zdrowe, a co wykracza poza normę postuluje założenie braku dychotomicznego podziału na zdrowie i chorobę. Proponuje w zamian spojrzeć na zdrowie i chorobę jak na kontinuum odnoszące się zarówno do sfery somatycznej jak i psychicznej. Zakłada też, że brak homeostazy i uporządkowania jest normalnym stanem rzeczy dla organizmu ludzkiego. Podstawowe pytanie, jakie powinno się stawiać dotyczy czynników, które powodują zbliżanie się do bieguna zdrowia lub w kierunku patologii. W kontekście zdrowia psychicznego pytanie to jest tożsame z zagadnieniem, jak radzić sobie ze stresem i jak korzystać z zasobów odpornościowych jednostki.
   Na zasoby odpornościowe jednostki składają się fizyczne, biochemiczne, poznawcze, emocjonalne, interpersonalne oraz makrosocjokulturowe właściwości jednostki. Czynnikiem wspólnym dla tych właściwości, który ułatwia utrzymywanie się w pobliżu bieguna zdrowia jest poczucie koherencji - określony sposób spostrzegania otaczającego świata, który opiera się na poczuciu zrozumiałości, sterowalności (możliwości kierowania i wpływu na bieg wydarzeń) oraz sensowności podejmowanych działań. Taki sposób widzenia świata kształtuje się w toku doświadczenia życiowego. Im większe ogólne zasoby odpornościowe, tym silniejsze poczucie koherencji. Model Antonowskiego wskazuje na związki, jakie zachodzą między zasobami odpornościowymi (poczuciem koherencji), stresem, a zdrowiem psychicznym.
   Kluczowe pojęcie poczucia koherencji jest globalną orientacją człowieka, wyrażającą dominujące, choć dynamiczne poczucie pewności, że:

  1. Napływające ze środowiska zewnętrznego bodźce są zrozumiałe, mają charakter ustrukturowany, przewidywalny i wytłumaczalny.
  2. Dostępne są zasoby, które pozwalają sprostać wymaganiom stawianym przez napływające bodźce.
  3. Wyzwanie stawiane przez bodźce jest w odbiorze jednostki warte wysiłku i zaangażowania.

   Inaczej poczucie koherencji można opisać za pomocą trzech składników: poczucia zrozumiałości, zaradności oraz sensowności, które autor koncepcji uznaje za najważniejsze. Stopień, w jakim człowiek uznaje sens własnego życia, a problemy, jakie niesie życie, uznane za warte wysiłku warunkuje poczucie rozumienia tego, co się dzieje oraz subiektywne spostrzeganie dostępnych zasobów jako wystarczających do radzenia sobie z bieżącymi problemami.

Marcin Młynarczyk - Doradca zawodowy

Laboratorium ECDL


Polskie Towarzystwo Informatyczne

Agencja Zatrudnienia Fundacji Fuga Mundi

Nasza działalność została nagrodzona DYPLOMAMI

Dobre Praktyki
EFS 2008

Dobre Praktyki
PFRON 2006

Polityka prywatności | Mapa serwisu

© 2008 Fundacja Fuga Mundi, wszelkie prawa zastrzeżone

Data ostatniej modyfikacji: 15.11.2019r.
Stronę odwiedzono 18210765, aktualnie przegląda ją 7 osób.
FFM Projekt współfinansowany ze środków
Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych
PFRON