1 procent
zobacz >>>





Jakość życia osób niepełnosprawnych.

   Według definicji Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), jakość życia to "poczucie jednostki, co do jej pozycji życiowej w aspekcie kulturowym oraz w aspekcie przyjętego systemu wartości, w którym żyje, w odniesieniu do jej osiągnięć, oczekiwań, standardów i zainteresowań". W powszechnym rozumieniu na jakość życia składają się: samopoczucie psychiczne i fizyczne, byt materialny, stosunki międzyludzkie, możliwości rozwoju osobistego oraz podmiotowość. Oprócz tego: możliwość realizacji dążeń i pragnień, czerpanie satysfakcji życiowej z realizacji istotnych dla siebie wartości.
   Istotną rolę w poczuciu jakości życia odgrywa samoocena, ponieważ ocena wartości swojego życia jest elementem porównywania się z innymi. Subiektywne zadowolenie z życia jest ważniejsze pod względem informacyjnym i regulacyjnym dla funkcjonowania człowieka niż obiektywnie stwierdzony poziom życia, gdyż wyraża stopień zbieżności pomiędzy zakładanymi celami i aspiracjami a zakresem ich realizacji, ukierunkowując dalszą aktywność danego człowieka.
   Poziom jakości życia kształtuje się i podlega ciągłej modyfikacji w odniesieniu do efektów rozwiązywania problemów życiowych. Uzyskanie względnej autonomii w różnych wymiarach życia, w wyniku skutecznego radzenia sobie z trudnościami jest warunkiem wzrostu jego jakości w subiektywnej percepcji. Sprzyja pozytywnej adaptacji
   do zmieniającej się rzeczywistości. Poważna choroba i niepełnosprawność może prowadzić do utrudnień w pełnieniu ról, co wyraża się w utracie jakości życia na trzech poziomach:

  1. bezradność, czyli utratę kontroli nad sobą i swoja sytuacją, gdzie człowiek powstrzymuje się przed wyrażaniem się w życiu;
  2. beznadziejność, czyli niemożność nadawania swemu życiu sensu, gdzie człowiek ma poczucie utraty bezpieczeństwa egzystencjalnego;
  3. bezużyteczność, czyli poczucie utraty swojego świata wewnętrznego oraz jego wartości.

   Do poprawy poczucia jakości życia prowadzi tendencja do proaktywnego radzenia sobie ze stresem, które nastawione jest na rozwój osobisty, konstruowanie i realizację celów życiowych. Różne rodzaje niepełnosprawności dotykają wywierają specyficznego typu wpływ na codzienne funkcjonowanie jednostek, powodując określony dyskomfort dotkniętych nimi osób. Następstwem urazu rdzenia kręgowego jest pogorszenie się jakości życia ? pogorszenie warunków mieszkaniowych, sytuacji finansowej, konfliktów rodzinnych, zmniejszenie możliwości kształcenia i zatrudnienia, a także sportu i rekreacji. Osoby z chorobą serca, pomimo konieczności zmiany stylu życia, charakteryzują się najwyższym ogólnym poczuciem możliwości działania i niezależności.
   Natomiast osoby z lekkim upośledzeniem umysłowym najwyżej oceniają swoje możliwości realizacji potrzeby niezależności, samodzielności decydowania i działania. Może być to chęć pokazania się w jak najlepszym świetle, bez odniesienia do rzeczywistego stanu. Możliwość decydowania w drobnych sprawach może być kompensacja braku możliwości decydowania w sprawach istotnych, takich jak: odpowiednie przygotowanie do wybranego zawodu, podjęcie zatrudnienia. Osoby te wykazują silną potrzebę przynależności do społeczności lokalnej, w której solidaryzują się z innymi, doświadczają własnej wolności i rozwijają się duchowo.

Barbara Rodziewicz - Doradca zawodowy

Laboratorium ECDL


Polskie Towarzystwo Informatyczne

Agencja Zatrudnienia Fundacji Fuga Mundi

Nasza działalność została nagrodzona DYPLOMAMI

Dobre Praktyki
EFS 2008

Dobre Praktyki
PFRON 2006

Polityka prywatności | Mapa serwisu

© 2008 Fundacja Fuga Mundi, wszelkie prawa zastrzeżone

Data ostatniej modyfikacji: 05.12.2019r.
Stronę odwiedzono 18292867, aktualnie przegląda ją 8 osób.
FFM Projekt współfinansowany ze środków
Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych
PFRON