1 procent
zobacz >>>





Doradztwo zawodowe - starożytność

   Tematem artykułu są koncepcje teoretyczne, które wpłynęły na rozwój współczesnego doradztwa zawodowego. Dokładne przyjrzenie się historii tej rozwijającej się dziedziny, pozwala dostrzec pewne stałe i niezmienne elementy zachodzące w procesie wyboru zawodu przez indywidualną osobę. Ponieważ w Polsce mamy do czynienia z kształtowaniem się podstaw standardów doradztwa zawodowego, warto przyjrzeć się przekładom oryginalnych tekstów filozoficznych sprzed wieków, aby odkryć ciągłą aktualność starożytnych idei.
   Starożytni Grecy wyrażając szacunek dla jednostki samodzielnie decydującej o wyborze własnego zawodu, ustanowili prawo, aby nawet najbiedniejszy obywatel miał wpływ na kształtowanie własnej kariery. Jednak prawo to nie odnosiło się do przedstawicieli narodów podbitych, których można porównać do współczesnych emigrantów w krajach wysoko rozwiniętych, którzy z różnych powodów (brak wykształcenia, znajomości kultury i języka), wykonują prace pomocnicze.
   Wiek IV p.n.e. był okresem rozwoju myśli Platona, który w dziele "Państwo" zwrócił uwagę na konieczność powszechnego kształcenia dzieci obu płci, aby przygotować je do przeszłej pracy, przestrzegając przed skutkami niewłaściwego wychowania, które sprzyja lenistwu i złym nawykom. Był prekursorem indywidualnego podejścia do ucznia, uzasadniając, że między ludźmi są różne natury, które adaptują się do różnych zawodów. Przyznawał wysoki status osobom wykształconym i kompetentnym, bez względu na pochodzenie i zamożność, a jednocześnie podkreślał potrzebę specjalizacji w określonej dziedzinie
   Stworzył profil kandydatów do elity rządzącej oraz kilkustopniowa procedurę rekrutacyjną począwszy od sprawdzenia zainteresowań i predyspozycji do ofiarnej służby ojczyźnie, przez poddanie próbom jego temperamentu, mądrości, umiejętności odróżniania swoich od obcych, a także poddanie próbom przekupstwa. Tylko ci, którzy pomyślnie przeszli długotrwałą rekrutację i liczne próby, mogli otrzymać władzę.
   Lekarz powinien posiadać wiedzę medyczną oraz osobiste doświadczenie choroby lub niepełnosprawności, budujące porozumienie między nim a pacjentami. Powinien być w pełni zdrowy psychicznie.
   W wypadku sędziego, osobiste doświadczenie karalności wyklucza kandydata. "Nie powinien stykać się ani mieć do czynienia ze złymi charakterami za młodu".
   Arystoteles w "Etyce Nikomachejskiej", dla odmiany propagował nauczanie domowe oraz konieczność opanowania wiedzy ogólnej, wykraczającej poza ramy przygotowania do konkretnego zawodu.
   Okres Średniowiecza przyniósł interesujący rozwój myśli zawodoznawczej na terenach krajów arabskich. Podzielono zawody na siedem grup:

   Stworzono wówczas niezwykle postępowe przesłanie, według którego postępuje wielu współczesnych doradców:

  1. dobra decyzja zawodowa wymaga dobrej informacji;
  2. osoba wybierająca zawód powinna do niego pasować;
  3. dopasowanie i satysfakcja zawodowa jest wynikiem umiejętności i zainteresowań danej osoby.


Barbara Rodziewicz - Doradca zawodowy

Laboratorium ECDL


Polskie Towarzystwo Informatyczne

Agencja Zatrudnienia Fundacji Fuga Mundi

Nasza działalność została nagrodzona DYPLOMAMI

Dobre Praktyki
EFS 2008

Dobre Praktyki
PFRON 2006

Polityka prywatności | Mapa serwisu

© 2008 Fundacja Fuga Mundi, wszelkie prawa zastrzeżone

Data ostatniej modyfikacji: 05.12.2019r.
Stronę odwiedzono 18292868, aktualnie przegląda ją 6 osób.
FFM Projekt współfinansowany ze środków
Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych
PFRON