Logo EFS

Szanowni Państwo,
Rozpoczęła się rekrutacja do nowych projektów, w ramach których oferujemy bezpłatne usługi m.in.:
psychologa, doradcy zawodowego, prawnika,
a także szkolenia zawodowe wraz ze stypendium szkoleniowym,
staże zawodowe oraz pomoc w znalezieniu zatrudnienia.

Serdecznie zapraszamy !
Jednocześnienie ze względu na Państwa bezpieczeństwo oraz pracowników,
Agencja Zatrudnienia Fundacji Fuga Mundi świadczy usługi
w godzinach od 7:00 do 16:00 w formie zdalnej i stacjonarnej.
Jesteśmy do Państwa dyspozycji pod nr tel.:
81 534-82-90 | 534-032-029 533-485-990
oraz pod adresami email:

praca@ffm.pl

Agencja Zatrudnienia Fundacji Fuga Mundi

Do pobrania formularz rejestracyjny do projektów

format .docx

format .pdf

1 procent
zobacz >>>





Diagnoza kliniczna niedorozwoju umysłowego

  Rozpoznanie niedorozwoju umysłowego dokonuje się pewnymi etapami. Proces dokonującej się diagnozy klinicznej jest poprzedzony całokształtem badań psychologiczno-pedagogiczno-lekarskich. Przy rozpoznawaniu niedorozwoju umysłowego wykorzystuje się dane z wywiadu, z obserwacji dziecka, badania inteligencji, badania zachowania przystosowawczego lub inaczej dojrzałości społecznej, badania tempa uczenia się dziecka, stopień wyuczalności dziecka oraz cechy osobowości. Każda z wymienionych metod pozyskiwania informacji jest ważna, dostarcza innych jakościowo informacji, nie można zatem pominąć żadnej w procesie diagnostycznym:
  1. Wywiad - prowadzony jest z rodzicem lub opiekunem dziecka. Jego celem jest pozyskanie informacji dotyczących przyczyn stanu psychicznego dziecka. Prowadzący wywiad bada historię życia pacjenta, śledzi dynamikę rozwoju fizycznego, motorycznego, psychicznego, dojrzałości społecznej itp. Informacje uzyskane z wywiadu mają także dostarczyć wiedzy o poziomie środowiska wychowawczego dziecka, stawianych mu wymaganiach, zainteresowaniu nim rodziców, stosowanych dotychczas metodach rewalidacji, leczeniu farmakologicznym. Dzięki tym informacjom można dokonać diagnozy różnicowej między np. niedorozwojem a obniżeniem poziomu sprawności intelektualnej, czy okresowym zahamowaniem rozwoju intelektualnego,
  2. Badania inteligencji - zastosowanie konkretnej metody musi uwzględniać stopień niepełnosprawności dziecka oraz schorzenia współistniejące, np. niedosłuch, brak wzroku, porażenia i niedowłady kończyn górnych. Bardzo ważna jest obserwacja zachowania się dziecka podczas badania, sposób rozwiązywania przez nie poszczególnych zadań oraz jego stosunek do zadań, motywację i wytrwałość. Psycholog musi oszacować, czy ujawniony w czasie badania poziom funkcjonowania intelektualnego jest faktyczny, czy mógł zostać zaniżony przez stres, nieśmiałość, stan zdrowia, stan receptorów i in. Uzyskany iloraz inteligencji można interpretować jako wskaźnik aktualnego funkcjonowania intelektualnego wówczas, gdy w czasie badania dziecko funkcjonowało optymalnie,
  3. Dojrzałość społeczna - czyli poziom prezentowanej przez dziecko zaradności, lokomocji, umiejętności zabawy, porozumiewania się, samodzielności, uspołecznienia, zachowania itp.,
  4. Stopień wyuczalności osoby - jest to ważny aspekt głównie przy różnicowaniu dziecka zaniedbanego dydaktycznie od dziecka z upośledzeniem umysłowym. Stąd przez pewien czas stosuje się odpowiednie techniki rewalidacyjne i sprawdza się, czy osoba jest zdolna wyuczyć się odpowiednich umiejętności w określonym czasie, jakie jest jej tempo uczenia się,
  5. Cechy osobowości - np. wytrwałość, pilność, systematyczność, pracowitość, przyjazny lub wrogi stosunek do otoczenia, motywację. Cechy osobowości są równie ważne jak inteligencja, w ogromnej mierze decydują o wynikach badań, o zdolności osoby do usamodzielnienia się, do adaptacji do środowiska pracy.
  Bardzo ważne jest to, aby badania diagnostyczne nie sprowadzały się do jednorazowego kontaktu z badanym. Powinny być dokonywane kilkakrotnie, co pewien okres czasu, aby umożliwić badaczowi śledzenie dynamiki rozwoju intelektualnego, dojrzałości społecznej, różnych cech osobowości. Diagnozę trzeba traktować funkcjonalnie oraz zmieniać, gdy funkcjonowanie osoby ulega poprawie.
  Warunki do obserwowania dziecka lub osoby dorosłej, śledzenia dynamiki rozwoju stwarzają instytucje wyspecjalizowane w świadczeniu tego typu pomocy. Z usług tego typu ośrodków dla dorosłych osób z niepełnosprawnością intelektualną działają m.in. Warsztaty Terapii Zajęciowej, Środowiskowe Domy Samopomocy. Ich założeniem jest przygotowanie podopiecznych - przez różne formy zabawy i nauki - do jak najbardziej samodzielnego funkcjonowania. Ukierunkowane są one na uczenie osób zdobywania nowych umiejętności, aby w przyszłości można było podjąć wobec niektórych działania zorientowane na aktywizację zawodową.

Monika Kieżum - Psycholog

Laboratorium ECDL


Polskie Towarzystwo Informatyczne

Agencja Zatrudnienia Fundacji Fuga Mundi

Nasza działalność została nagrodzona DYPLOMAMI

Dobre Praktyki
EFS 2008

Dobre Praktyki
PFRON 2006

Polityka prywatności | Mapa serwisu

© 2008 Fundacja Fuga Mundi, wszelkie prawa zastrzeżone

Data ostatniej modyfikacji: 15.09.2020r.
Stronę odwiedzono 19720912, aktualnie przegląda ją 8 osób.
FFM Projekt współfinansowany ze środków
Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych
PFRON