Logo EFS

Szanowni Państwo,
Rozpoczęła się rekrutacja do nowych projektów, w ramach których oferujemy bezpłatne usługi m.in.:
psychologa, doradcy zawodowego, prawnika,
a także szkolenia zawodowe wraz ze stypendium szkoleniowym,
staże zawodowe oraz pomoc w znalezieniu zatrudnienia.

Serdecznie zapraszamy !
Jednocześnienie ze względu na Państwa bezpieczeństwo oraz pracowników,
Agencja Zatrudnienia Fundacji Fuga Mundi świadczy usługi
w godzinach od 7:00 do 16:00 w formie zdalnej i stacjonarnej.
Jesteśmy do Państwa dyspozycji pod nr tel.:
81 534-82-90 | 534-032-029 533-485-990
oraz pod adresami email:

praca@ffm.pl

Agencja Zatrudnienia Fundacji Fuga Mundi

Do pobrania formularz rejestracyjny do projektów

format .docx

format .pdf

1 procent
zobacz >>>





Psychospołeczne problemy przeżywane przez osoby niedowidzące

   Za osobę niedowidzącą w znaczeniu psychologicznym uważa się osobę, u której można stwierdzić znaczne uszkodzenie wzroku, mimo czego jednak pozostaje on nadal głównym źródłem poznawania rzeczywistości, np.: w poznawaniu przedmiotów, w orientacji przestrzennej. Klasyfikacja uszkodzeń wzroku ustalona przez Światową Organizację Zdrowia przy ONZ wyróżnia pięć kategorii słabego widzenia: dwie kategorie niedowidzenia i trzy kategorie ślepoty. Świadczy to o dużym zróżnicowaniu grupy osób z niepełnosprawnością narządu wzroku: są wśród nich zarówno osoby czytające bez większych trudności pismo i druk, jak i te, które przy czytaniu są zmuszone do korzystania
z pomocy optycznych.
   Wzrok odgrywa bardzo ważną rolę w życiu człowieka, stąd jakiekolwiek ograniczenia w odbiorze wrażeń wzrokowych mogą powodować różne odchylenia w psychospołecznym funkcjonowaniu osoby. Odchylenia te można rozpatrywać na kilku płaszczyznach:
w odniesieniu do sfery osobowościowej człowieka oraz sfery społecznej (rodzinnej, kontaktów społecznych i zajęciowej). Biorąc pod uwagę sferę osobowościową rozpatruje się ograniczenia w poznawaniu, w potrzebach oraz w funkcjonowaniu emocjonalnym osoby. Badania Z. Sękowskiej (1983) dostarczają informacji na temat funkcjonowania intelektualnego osób niedowidzących - badania skalą Wechslera. Wyniki uzyskane przez większość osób badanych tą skalą pokazują różnice występujące między wynikami skali słownej i bezsłownej (wyższe wyniki w skali słownej), mimo normy intelektualnej. Różnice te mogą wskazywać na trudności osób badanych w wykonywaniu czynności wymagających koordynacji wzrokowo - ruchowej.
   Wśród problemów natury osobowościowej przeżywanych przez osoby niedowidzące można wskazać przeżywanie poczucia inności, braku akceptacji ze strony innych, nierealizowanie siebie, własnych potencjalności. Przyczyną przeżywania wielu niepokojów jest głównie obawa przed całkowitą utratą wzroku, brak poczucia bezpieczeństwa. Dziewczęta niedowidzące bardzo często ujawniają niski poziom akceptacji siebie, dystans
w stosunku do rodziców, a jednocześnie ogromną potrzebę wsparcia. Częściej niż chłopcy martwią się brakami w wyglądzie, zniechęcają się, doświadczają chorób psychosomatycznych. Częściej są submisyjne, stawiają sobie zbyt wysokie wymagania, nie potrafią radzić sobie z kłopotami. Chłopcy natomiast częściej przejawiają skłonność do negatywnych reakcji: buntu, podejrzliwości, co wynika z niepewności i lęku. U młodzieży niedowidzącej w większym stopniu niż niewidomej zachwiane jest poczucie bezpieczeństwa, bardziej odczuwa ona pokrzywdzenie, niezrozumienie, a nawet odrzucenie przez własne rodziny i rówieśników, jest też bardziej podatna na doświadczanie depresji. Wyrazem niezaakceptowania własnych ograniczeń u osób niedowidzących jest często ukrywanie swojej wady wzroku, podejmowanie zadań przekraczających możliwości osoby, co może z kolei narazić na niepowodzenia.
   Na płaszczyźnie relacji rodzinnych można zauważyć występującą często nadopiekuńczość rodziców. Wśród kilku możliwych postaw rodziców wobec dziecka: akceptacji, nieprzyjmowania do wiadomości skutków niepełnosprawności, nadmiernej opiekuńczości, maskowanego odrzucenia, jawnego odrzucenia najwłaściwszą postawą jest akceptacja osoby dziecka oraz jego ograniczeń. Błędy w wychowaniu wynikają często
z braku rozumienia sytuacji dziecka oraz przeżywanych przez niego problemów, z braku adekwatnego widzenia jego możliwości i ograniczeń. Stąd rodzice często mogą mieć tendencje do chronienia dziecka przed trudnościami, przykrościami, które mogłyby wystąpić w kontakcie między rówieśnikami, ograniczają potrzeby dziecka bojąc się o jego bezpieczeństwo. Sposób, w jaki rodzice i rodzeństwo odnosi się do niepełnosprawności dziecka kształtuje jego stosunek do siebie i do otoczenia w dorosłym życiu.
   W sferze społecznej braki doświadczane przez osoby niedowidzące wynikają częściowo z ograniczania przez rodziców kontaktów z rówieśnikami. Osoby niedowidzące obserwują niewłaściwe zachowania wobec nich ze strony innych osób, odczuwają mniejszą akceptację społeczną przez rówieśników. Jeżeli dodatkowo te uczucia są podtrzymywane przez ich rodziców, powoduje to w efekcie izolację społeczną, stopniowe wycofywanie się z udziału w życiu towarzyskim.
   Biorąc pod uwagę sferę zajęciową rozpatruje się sytuację szkolną i sytuację pracy zawodowej. Przeżywane przez osoby niedowidzące trudności w zajęciach szkolnych dotyczą m.in. różnicowania kształtów graficznych liter, czyli zapamiętywania i odwzorowywania liter, błędów ortograficznych, trudności w posługiwaniu się mapą, trudności z geometrią, ogólnie kłopoty z arytmetyką, biologią, zajęciami plastycznymi, technicznymi i rysunkiem. Trudności w podjęciu pracy zawodowej po ukończeniu szkoły dotyczą głównie znalezienia takiego stanowiska pracy, które byłoby przystosowane do możliwości osób niedowidzących.
   Biorąc pod uwagę pracę zawodową osób niedowidzących, w doborze dla nich zajęć nie można skupiać się wyłącznie na ich ograniczeniach. Należy większą uwagę poświęcić możliwościom tej grupy osób. Szereg przyszłych potencjalnych problemów można by zlikwidować wnosząc pewną innowacyjność w praktyki zawodowe odbywające się w okresie szkoły średniej. Często trudności doświadczane przez te osoby na rynku pracy wynikają z ograniczeń narzuconych przez społeczeństwo, są wynikiem głęboko zakorzenionego przekonania o mniejszej zdolności, bądź nawet niezdolności do pracy tej grupy osób. Zmiany dokonujące się na płaszczyźnie zawodowej, zorientowane na grupę osób słabo widzących powinny uwzględniać system szkolnictwa, środowisko rodzinne tych osób oraz potencjalnych pracodawców.

Monika Kieżun - Psycholog 01.06.2006r.

Laboratorium ECDL


Polskie Towarzystwo Informatyczne

Agencja Zatrudnienia Fundacji Fuga Mundi

Nasza działalność została nagrodzona DYPLOMAMI

Dobre Praktyki
EFS 2008

Dobre Praktyki
PFRON 2006

Polityka prywatności | Mapa serwisu

© 2008 Fundacja Fuga Mundi, wszelkie prawa zastrzeżone

Data ostatniej modyfikacji: 15.09.2020r.
Stronę odwiedzono 19676422, aktualnie przegląda ją 6 osób.
FFM Projekt współfinansowany ze środków
Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych
PFRON