1 procent
zobacz >>>





Praca w życiu osób niepełnosprawnych.

   Praca pomaga osobom niepełnosprawnym w sposób oczywisty w osiąganiu niezależności ekonomicznej, ale co jeszcze ważniejsze w aspekcie aktywizacji zawodowej prowadzi do wszechstronnego rozwoju zarówno w wymiarze fizycznym, psychologicznym jak i społecznym. Zauważa się przy tym, że zarówno czas rozpoczęcia rehabilitacji jak i sposób przygotowania do podjęcia pracy przez osoby niepełnosprawne są kluczowe dla realizacji założeń aktywizacji. Stymulacja rozwoju zawodowego odnosi największe sukcesy, gdy proces ten rozpoczyna się stosunkowo bezpośrednio po zakończeniu rehabilitacji medycznej (za: Boshen, 1992). W wielu krajach proces rehabilitacji organizuje się w taki sposób, aby doradca rehabilitacyjny lub zawodowy obejmował opieką osobę niepełnosprawną bezpośrednio po zakończeniu rehabilitacji medycznej, przygotowując ją do szybkiego podjęcia zatrudnienia. Pozytywne nastawienie do swojej przyszłości, jakie towarzyszy wówczas osobie po pomyślnym zakończeniu leczenia, a także silne zaangażowanie rodziny na tym etapie rehabilitacji, pozwala pracować nad odzyskiwaniem aktywności zawodowej osoby, która utraciła pełną sprawność, zapobiegając jednocześnie jej poczuciu osamotnienia, opuszczenia i zniechęcenia wobec innych ludzi (za: Davis, 1983; Boshen, 1992). Niezwykłą rolę obok czasu podjęcia pracy z osobą niepełnosprawną ma również profesjonalne podejście doradcy, zwracające szczególną uwagę na preferencje zawodowe osoby. Przygotowanie do zatrudnienia powinno być procesem ścisłej współpracy między doradcą i radzącym się opartym na zaufaniu i kompetencji specjalisty. Zadaniem doradcy jest pobudzanie osoby, z którą pracuje do wytworzenia realistycznego obrazu siebie i swoich możliwości odnośnie pracy, potem wspólne opracowanie z osobą celu zawodowego oraz działań zmierzających do jego osiągnięcia. Taka formuła współpracy doradcy z klientem, wymaga od specjalisty nie tylko wiedzy o rynku pracy, ale również odpowiednich kompetencji społecznych. Uwzględniwszy jednak czynniki wpływając na bariery w zatrudnieniu osób niepełnosprawnych związane m.in.: z dużym stopniem niepełnosprawności, zaawansowanym wiekiem, niskim poziomem wykształcenia oraz widocznym kalectwem, mimo profesjonalnej i kompetentnej pracy doradcy zawodowego, szanse na uzyskanie zatrudnienia maleją(za: Fraser i inni, 2004).
   Stąd sukces procesu aktywizacji zawodowej osób niepełnosprawnych zależy od oddziaływania zarówno na postawy tej grupy osób, jak i pracodawców. Obok uczestnictwa w targach i giełdach pracy, istnieją inne alternatywne formy zachęcania pracodawców do zatrudniania osób niepełnosprawnych praktykowane w krajach lepiej rozwiniętych (np. kluby pracownicze czy działania organizacji zrzeszających pracodawców na rzecz zatrudnienia "podopiecznych" osób niepełnosprawnych). Poza tym dobrą okazją do przełamywania niechęci pracodawców wobec niepełnosprawnych kandydatów do pracy oraz zweryfikowania własnych stereotypowych przekonań na ich temat, mogłyby być spotkania, na których pracodawcy występowaliby w roli ekspertów przygotowujących kandydatów do skutecznego poszukiwania pracy.

Źródła
Kowalik S. (2007). Problemy osób niepełnosprawnych w rehabilitacji środowiskowej. W: Psychologia Rehabilitacji. Warszawa: Wydaw. Akademickie i Profesjonalne.

Agnieszka Chmielewska - Psycholog.

Laboratorium ECDL


Polskie Towarzystwo Informatyczne

Agencja Zatrudnienia Fundacji Fuga Mundi

Nasza działalność została nagrodzona DYPLOMAMI

Dobre Praktyki
EFS 2008

Dobre Praktyki
PFRON 2006

Polityka prywatności | Mapa serwisu

© 2008 Fundacja Fuga Mundi, wszelkie prawa zastrzeżone

Data ostatniej modyfikacji: 12.02.2020r.
Stronę odwiedzono 18585831, aktualnie przegląda ją 7 osób.
FFM Projekt współfinansowany ze środków
Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych
PFRON