1 procent
zobacz >>>





Szara strefa w Polsce.

   Zatrudnienie w szarej strefie, czyli praca nierejestrowana wynosi w Polsce według różnych danych od 7% (GUS) do 19% (Konfederacja Pracodawców Prywatnych). Zatrudnienie w szarej strefie może być pracą na własny rachunek lub najemną, co jest częściej spotykaną formą. Z dochodów uzyskiwanych w takiej pracy nie są płacone podatki i składki na ubezpieczenie społeczne. Wysokie koszty pracy i prowadzenia działalności gospodarczej sprzyjają utrzymywaniu się popularności takiej formy zatrudnienia.
   W naszym kraju zjawisko dotyczy w największym stopniu prac sezonowych: w rolnictwie, turystyce, sezonowej budowlance gdzie liczba zatrudnionych pracowników jest płynna i oprócz obniżenia kosztów zatrudnienie bez umowy redukuje też uciążliwość biurokracji.
   Na tle innych krajów europejskich Polska nie wypada najgorzej. Dane mówią o największym odsetku pracy "na czarno" we Włoszech i Grecji (powyżej 20%). W krajach takich jak Austria, Holandia czy Anglia liczba ta sięga ok. 2%.
   Profesor Schneider, ekspert od szacowania szarej strefy na świecie twierdzi, że jednym z problemów szarej strefy krajach postkomunistycznych jest bardzo niska moralność podatkowa, tzw. tax morale, czyli postrzegany przez społeczeństwo obowiązek płacenia podatków. Schneider wskazuje na korelację pomiędzy odsetkiem PKB w szarej strefie i postrzeganym stopniem skorumpowania urzędników państwowych i wyjaśnia w ten sposób niechęć obywateli do płacenia podatków, które ich zdaniem są marnowane.
   Dochodzi do tego brak myślenia w przyszłej perspektywie. Pracownik wybiera wyższe wynagrodzenie na rękę rezygnując z płacenia składek emerytalnych i ubezpieczeniowych. Optymistyczne wnioski nasuwają się po prześledzeniu danych GUS, z których wynika, że rozmiar polskiej szarej strefy od 1998 roku systematycznie zmniejsza się. Dzięki bardzo aktualnym tematom reformy emerytalnej ludzie zaczynają być coraz bardziej świadomi konieczności myślenia o świadczeniach emerytalnych i rentowych. Rejestrowanemu zatrudnieniu sprzyja też poprawa rynku pracy i spadek stopy bezrobocia. W sytuacji mniejszych dostępnych zasobów ludzkich pracodawcy decydują się na oferowanie pracy na umowę, która jest bardziej kosztowna, ale może przywiązać pracownika na dłużej.
   Dane GUS mówią też o tym, że obecnie większość osób pracujących na czarno tylko "dorabia", do otrzymywanego w innej pracy wynagrodzenia.    Jedynie 2/5 traktuje zatrudnienie w szarej strefie jako jedyne źródło dochodu. Tendencja jest więc spadkowa. Utrzymanie jej leży zarówno w interesie państwa jak i samych pracowników, którym w pracy na czarno nie przysługują urlopy, świadczenia zdrowotne, i niski kapitał emerytalny.

Marcin Młynarczyk - Doradca zawodowy

Laboratorium ECDL


Polskie Towarzystwo Informatyczne

Agencja Zatrudnienia Fundacji Fuga Mundi

Nasza działalność została nagrodzona DYPLOMAMI

Dobre Praktyki
EFS 2008

Dobre Praktyki
PFRON 2006

Polityka prywatności | Mapa serwisu

© 2008 Fundacja Fuga Mundi, wszelkie prawa zastrzeżone

Data ostatniej modyfikacji: 06.11.2019r.
Stronę odwiedzono 18201939, aktualnie przegląda ją 7 osób.
FFM Projekt współfinansowany ze środków
Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych
PFRON