1 procent
zobacz >>>





O świadczeniach zdrowotnych, na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 1991r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz.U. z 1991r. Nr 91, poz. 408, ze zmianami):

   Świadczeniem zdrowotnym są działania służące zachowaniu , ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia oraz inne działania medyczne wynikające z procesu leczenia lub przepisów odrębnych regulujących zasady ich wykonywania, w szczególności związane z:

  1. badaniem i poradą lekarską,
  2. leczeniem,
  3. badaniem i terapią psychologiczną,
  4. rehabilitacją leczniczą,
  5. opieką nad kobietą ciężarną i jej płodem, porodem, połogiem oraz noworodkiem,
  6. opieką nad zdrowym dzieckiem,
  7. badaniem diagnostycznym, w tym z analityką medyczną,
  8. pielęgnacją chorych,
  9. pielęgnacją niepełnosprawnych i opieką nad nimi,
  10. opieką paliatywno-hospicyjną,
  11. orzekaniem i opiniowaniem o stanie zdrowia,
  12. zapobieganiem powstawaniu urazów i chorób poprzez działania profilaktyczne oraz szczepienia ochronne,
  13. czynnościami technicznymi z zakresu protetyki i ortodoncji,
  14. czynnościami technicznymi z zakresu protetyki i ortodoncji,
  15. czynnościami z zakresu zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne i środki pomocnicze.

   Szpital zapewnia całodobowe świadczenia zdrowotne, środki farmaceutyczne i materiały medyczne oraz pomieszczenie i wyżywienie odpowiednie do stanu zdrowia.
   Przychodnia, ośrodek zdrowia i poradnie udzielają świadczeń zdrowotnych, które mogą obejmować swoim zakresem świadczenia podstawowej i specjalistycznej opieki zdrowotnej, w warunkach ambulatoryjnych lub domowych, w miejscu zamieszkania lub pobytu osoby potrzebującej tych świadczeń.
   Te świadczenia obejmują swoim zakresem świadczenia profilaktyczne, diagnostyczne, lecznicze, rehabilitacyjne oraz pielęgnacyjne z zakresu medycyny ogólnej, rodzinnej i pediatrii.
   Świadczenia zdrowotne w razie wypadku, urazu, porodu, nagłego zachorowania lub nagłego pogorszenia stanu zdrowia powodujących zagrożenia życia są udzielane w szczególności przez jednostki systemu Państwowe Ratownictwo Medyczne na zasadach określonych w ustawie z dnia 25 lipca 2001 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz. U. Nr 113, poz. 1207).
   Pogotowie ratunkowe może udzielać świadczeń zdrowotnych, o których mowa wyżej, w szczególności w ramach systemu Państwowe Ratownictwo Medyczne.
   Medyczne laboratorium diagnostyczne udziela świadczeń zdrowotnych, które obejmują swoim zakresem badania diagnostyczne, w tym analizy wykonane w celu rozpoznania stanu zdrowia i ustalenia dalszego postępowania leczniczego. Świadczenia te w publicznych zakładach opieki zdrowotnej udzielane są na podstawie skierowania lekarza, lekarza dentysty.
   Pracownia protetyki stomatologicznej i ortodoncji udziela świadczeń zdrowotnych, które obejmują swoim zakresem naprawę protez i innych przedmiotów protetycznych oraz ortodontycznych.
   Świadczenia te udzielane są na podstawie skierowania lekarza dentysty.
   Zakład rehabilitacji leczniczej udziela świadczeń zdrowotnych, polegających na interdyscyplinarnych, kompleksowych działaniach usprawniających, które służą zachowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia. Świadczenia te udzielane są na podstawie skierowania lekarza.
   Żłobek udziela świadczeń zdrowotnych, które obejmują swoim zakresem działania profilaktyczne i opiekę nad dzieckiem w wieku do 3 lat.
   Zakład opiekuńczo-leczniczy udziela całodobowych świadczeń zdrowotnych, które obejmują swoim zakresem pielęgnację i rehabilitację osób nie wymagających hospitalizacji, oraz zapewnia im środki farmaceutyczne i materiały medyczne, pomieszczenie i wyżywienie odpowiednie do stanu zdrowia, a także opiekę w czasie organizowanych zajęć kulturalno-rekreacyjnych.

   Prawa pacjenta ( wyciąg: art. 19, 19a, 19b ustawy o zakładach opieki zdrowotnej:)

  1. Pacjent ma prawo do:
    1. świadczeń zdrowotnych odpowiadających wymaganiom wiedzy medycznej, a w sytuacji ograniczonych możliwości udzielenia odpowiednich świadczeń - do korzystania z rzetelnej, opartej na kryteriach medycznych procedury ustalającej kolejność dostępu do tych świadczeń,
    2. informacji o swoim stanie zdrowia,
    3. wyrażenia zgody na udzielenie określonych świadczeń zdrowotnych lub ich odmowy, po uzyskaniu odpowiedniej informacji,
    4. intymności i poszanowania godności w czasie udzielania świadczeń zdrowotnych,
    5. umierania w spokoju i godności.
  2. Przepis ust. 1 pkt 3 nie dotyczy świadczeń zdrowotnych, których udzielanie bez zgody pacjenta regulują odrębne przepisy.
    1. dodatkowej opieki pielęgnacyjnej sprawowanej przez osobę bliską lub inną osobę wskazaną przez siebie,
    2. kontaktu osobistego, telefonicznego lub korespondencyjnego z osobami z zewnątrz,
    3. opieki duszpasterskiej.
  3. Koszty realizacji uprawnień wymienionych w ust. 3 pkt 1 i 2 nie mogą obciążać zakładu opieki zdrowotnej.
  4. W przypadku zagrożenia epidemicznego lub ze względu na warunki przebywania innych osób chorych w szpitalu kierownik zakładu opieki zdrowotnej lub upoważniony lekarz może ograniczyć prawo pacjenta do kontaktu osobistego z osobami z zewnątrz, w tym do sprawowania opieki przez osoby określone w ust. 3 pkt 1.
  5. Kierownik zakładu opieki zdrowotnej zapewnia dostępność informacji o prawach pacjenta.
  6. orzekaniem i opiniowaniem o stanie zdrowia,

Art. 19a.

  1. W razie zawinionego naruszenia praw pacjenta, o których mowa w art. 18 ust. 2 i ust. 3 pkt 1 oraz w art. 19 ust. 1 pkt 1-4 i ust. 3 wyżej cytowanej ustawy, sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę na podstawie art. 448 Kodeksu cywilnego.
  2. W razie zawinionego naruszenia prawa pacjenta do umierania w spokoju i godności, sąd może, na żądanie najbliższego członka rodziny, innego przedstawiciela ustawowego lub opiekuna faktycznego, zasądzić odpowiednią sumę pieniężną na wskazany przez nich cel społeczny na podstawie art. 448 Kodeksu cywilnego.

Art. 19b.

  1. W zakładach opieki zdrowotnej przeznaczonych dla osób wymagających całodobowych lub całodziennych świadczeń zdrowotnych pacjent ma prawo przechowywać wartościowe rzeczy w depozycie zakładu opieki zdrowotnej.
  2. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, tryb i warunki postępowania z depozytami, o których mowa w ust. 1, uwzględniając w szczególności:
    1. zakres spisu przedmiotów oddanych do depozytu,
    2. sposób zabezpieczenia przedmiotów oddawanych do depozytu,
    3. zasady prowadzenia księgi depozytów,
    4. tryb postępowania z nieodebranymi depozytami.

Halina Dziurdzińska - specjalista ds. spraw rehabilitacji zawodowej,

Laboratorium ECDL


Polskie Towarzystwo Informatyczne

Agencja Zatrudnienia Fundacji Fuga Mundi

Nasza działalność została nagrodzona DYPLOMAMI

Dobre Praktyki
EFS 2008

Dobre Praktyki
PFRON 2006

Polityka prywatności | Mapa serwisu

© 2008 Fundacja Fuga Mundi, wszelkie prawa zastrzeżone

Data ostatniej modyfikacji: 15.11.2019r.
Stronę odwiedzono 18221575, aktualnie przegląda ją 6 osób.
FFM Projekt współfinansowany ze środków
Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych
PFRON